باتوام با تو که رفتی به ديار دگری                   تو که از هر چه به جز ماتم من باخبری

آنقدر منتظر آمدنت بود دلم                            تا که در حسرت ديدار تو فرسود دلم

ای همه خواهش چشمان پر از گريه من            به دل شيشه ايم رحم بکن سنگ مزن

واژه ها خسته شدند از شب و تنهايی و درد        باغ سرسبز غزل بعد تو ديگر شده زرد

چشم هر پنجره ای باز به دنبال تو است            اشک و دلتنگی و غم عيدی هر سال تو است

آه ای سبزترين خاطره دفتر من                     آه ای پاکترين آينه در باور من

بعد توکوچه پر از ياد تو و نام تو است              آسمان دل من تشته پيغام تو است

برگ تقويم پر از ماه محرم شده است                پشت احساس از اين فاجعه ها خم شده است

خاطرات خوشمان دشمن لبخند شدند                لحظه ها سختترين دشمن پيوند شدند

بس کن ای عشق بيا دوری از اين خسته بس است 

آسمان بی تو برايم بخدا چون قفس است

خوشبحالت که گرفتار کسی نيست دلت            مگر ای سنگی بی عاطفه از چيست دلت؟

منکه عمريست گرفتار تو وعشق توام              سالها هست خريدار تو و عشق توام

ايکه از نسل مسيحی نفسی نيست مرا              عاشقت مانده ام اما نفسی نيست مرا

تا کجا شکوه کنم بی تو از اين فاصله ها           خسته ام از خودم و از تو از اين حوصله ها

تو بيا تا گل لبخند شکوفا بشود                      روی ديوار دلم روزنه ای وا بشود

هر چه از عشق سرودم همه تقديم تو باد         جان و ايمان و وجودم همه تقديم تو باد

گرمی انگار تويی شعله ی خورشيد جنوب     

مينويسم که بيا پيش من ای آبی خوب!

تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟ تا کی اسیر تنهایی هایم باشم و از یارم دور ؟ تا کی باید بخاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن دستهای گرمت را بکشم ؟ تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به من برساند تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم و دلم برایت تنگ شود ؟ تا کی باید غروب پر درد عاشقی را ببینم و دلم بگیرد تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها میرود را نگاه کنم و تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا برسد ؟ خسته ام ... بخدا خسته ام! یک خسته دل شکسته بی سرپناه ... عاشقم یک عاشق دیوانه سر به هوا ... تا کی باید کنج اتاق خلوتم بنشینم و با قلم و کاغذ درد و دل کنم ؟ ... تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود بگویم آری فردا وقت رسیدن است .تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم ؟

تا کی باید بگویم عاشقم ولی یک عاشق تنها . عاشقی که معشوق در کنارش نیست . تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همرا با آسمان بنالم و ببارم ... و تا کی باید با دستهای خالی . با آغوش سرد . با دلی خالی از آرزو و امید با چشمانی خیس زندگی کنم . آری تا کی باید تنها صدای مهربون تو در گوشم زمزمه کنم ولی در کنار تونباشم ؟

تا کی ؟؟؟؟

اگه يه روز بهت گفتند 1000 نفر دوستت داره،بدون اوليش منم.

اگه يه روز بهت گفتند 100 نفر دوستت داره،بدون اوليش منم.

اگه يه روز بهت گفتند 10 نفر دوستت داره،بدون اوليش منم.

اگه يه روز بهت گفتند 1 نفر دوستت داره،بدون اون يه نفر منم.

اگه يه روز بهت گفتند کسي دوستت نداره،بدون من مردم